صنایع غذایی و کشاورزی چین در آستانه مرحله تازه‌ای از رقابت بین‌المللی قرار گرفته‌اند؛ مرحله‌ای که در آن، توسعه بازارهای صادراتی، افزایش ارزش افزوده و مدیریت زنجیره تأمین، جایگاه مهم‌تری نسبت به گسترش صرف حجم تولید پیدا می‌کنند.
به گزارش سامانه گندم و به نقل از گزارش تحقیقاتی رابوبانک (Rabobank) منتشرشده در 15 اکتبر 2026، شرکت‌های غذایی و کشاورزی چین پس از چند دهه رشد سریع تولید و توسعه بازار داخلی، اکنون با شرایط متفاوتی در اقتصاد جهانی روبه‌رو هستند.
کاهش سرعت رشد اقتصادی، بلوغ تقاضای داخلی برای محصولات غذایی پایه و افزایش رقابت میان تولیدکنندگان، از عواملی هستند که به گفته تحلیلگران این بانک، ضرورت بازنگری در راهبردهای توسعه شرکت‌های چینی را افزایش داده‌اند.
پایان اتکای صرف به رشد تولید داخلی
در دهه‌های گذشته، توسعه ظرفیت تولید، نوآوری و گسترش فناوری‌های دیجیتال، به شرکت‌های کشاورزی و صنایع غذایی چین کمک کرد بهره‌وری خود را افزایش دهند و جایگاه قدرتمندی در بازار داخلی به دست آورند.
بااین‌حال، رابوبانک معتقد است افزایش حجم تولید به‌تنهایی دیگر نمی‌تواند همان فرصت‌های رشد گذشته را ایجاد کند.
در این شرایط، شرکت‌های پیشرو به دنبال بهره‌برداری از توانایی‌های خود در فرآوری مواد غذایی، مدیریت لجستیک، فناوری‌های دیجیتال و شبکه‌های تأمین بین‌المللی هستند.
سه فرصت کلیدی برای توسعه حضور جهانی چین
بر اساس تحلیل رابوبانک، سه روند مهم می‌توانند آینده فعالیت بین‌المللی شرکت‌های غذایی و کشاورزی چین را شکل دهند:
1. افزایش نیاز جهانی به امنیت غذایی: رشد نیاز کشورهای درحال‌توسعه به زیرساخت‌ها، فناوری‌ها و شبکه‌های تأمین پایدار مواد غذایی.
2. توسعه طبقه متوسط در بازارهای نوظهور: ایجاد فرصت‌های تازه برای فروش محصولات غذایی با ارزش افزوده بیشتر و خدمات نوآورانه.
3. بازآرایی زنجیره‌های تأمین جهانی: شکل‌گیری مسیرهای تجاری جدید و افزایش اهمیت شبکه‌های متنوع تأمین، فرآوری و توزیع محصولات کشاورزی.
رابوبانک پیش‌بینی می‌کند شرکت‌هایی که بتوانند این فرصت‌ها را با مزیت‌های فناورانه و عملیاتی خود ترکیب کنند، موقعیت مناسب‌تری برای رقابت در بازارهای بین‌المللی خواهند داشت.
پیامدهای احتمالی برای تجارت نهاده‌های کشاورزی
گسترش حضور بین‌المللی شرکت‌های چینی می‌تواند در بلندمدت بر رقابت در بخش‌هایی از تجارت محصولات کشاورزی، فرآوری مواد اولیه و خدمات زنجیره تأمین اثرگذار باشد.
این تحول برای فعالان بازار نهاده‌های دامی نیز اهمیت دارد؛ زیرا تغییر ساختار شبکه‌های تجاری و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های کشاورزی می‌تواند بر مسیرهای تأمین و توزیع محصولات تأثیر بگذارد.
بااین‌حال، چین همچنان یکی از واردکنندگان بزرگ محصولات کشاورزی، به‌ویژه سویا، محسوب می‌شود. بنابراین توسعه حضور جهانی شرکت‌های چینی نباید به معنای خودکفایی کامل این کشور یا تبدیل آن به صادرکننده خالص همه محصولات کشاورزی تفسیر شود.
بر اساس چشم‌انداز رابوبانک، رقابت آینده در صنعت غذایی جهان بیش از گذشته به بهره‌وری، نوآوری، ارزش افزوده و تاب‌آوری زنجیره‌های تأمین وابسته خواهد بود.
منبع: Rabobank – RaboResearch، گزارش منتشرشده در 15 اکتبر 2026
